Toerisme 9 | Gilles Boeuf

In 1959 schreef Paul Celan het Gesprek in de bergen.

Twee mannen wandelen in de bergen en hebben een gesprek met elkaar. Paul Celan schreef later over deze proza tekst dat het de weg beschrijft en de omwegen van ‘mij’ naar ‘mij’. Dat is het onderwerp tussen deze mannen: een weg van het ‘men’ naar het ‘ik’ in de taal. Celan schreef in een andere tekst dat ieder gedicht deze omweg van ‘mij’ naar ‘mij’ is.
In het Gesprek in de bergen zegt de ene man tegen de andere:
‘Je zou kunnen zeggen maar dat moet je niet doen, dat het de taal is die hier gesproken wordt, het groen met het wit erin, een taal niet voor jou en niet voor mij.’
Ik ben geïntrigeerd door ‘een taal niet voor jou en niet voor mij’. Celan noemt het zwijgen van het landschap ook een taal.
Ieder gedicht is voor mij een ontdekking van de relatie tussen de taal van het landschap en het ‘ik’ dat steeds andere omwegen voltrekt om weer bij ‘ik’ te komen. Ik vraag mij af of het landschap juist datgene is dat die voltrekking dimensies geeft, een oriëntatie. Ook een ander komt op je toe vanuit een richting. Wanneer ik hier in de verte een ander de berg af zie dalen, zie ik tegelijkertijd de kracht van de omringende rotsen.toesime9

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s